این روزها عجیب دلم تنگ مشهد است...

قلبم دوباره کنج حرم جا گرفته است

عمریست با ولای تو ماوا گرفته است

از آن زمان که پای نهادی به شهر ما

این شوره زار قیمت دریا گرفته است

اصلا عجیب نیست که ما سائلت شدیم

وقتی کرم به دست تو معنا گرفته است

نامت هزار بار به دادم رسیده است

مهرت همیشه دست گدا را گرفته است

از لطف بی نهایتتان بانوی بهشت

این شهر بوی حضرت زهرا گرفته است

هرکس که خاکسار حریم شما شده

حتما برات کرب و بلا را گرفته است

بانوی شهر، عشق رضا، اشفعی لنا

ماییم خانه زاد شما، اشفعی لنا...

***********

بوسه به خاک چادرتان آرزوی ما

یک عمر نوکری شما آبروی ما

با یک سلام محضرتان می شود شروع

هر روز صبح وقت اذان گفت و گوی ما

ما را ببخش همدم خوبی نبوده ایم

اصلا شبیهتان نشده خلق و خوی ما

کنج حرم به یاد همان قبر بی نشان

بغضی غریب می شکفد در گلوی ما

"ما را خیال باده ی تو مست می کند"

پر کن دوباره از برکاتت سبوی ما

شعرم میان ماندن و رفتن مردد است

این روزها عجیب دلم تنگ مشهد است...

***************

ای پاسخ تمامی امن یجیب ها

ای مقتدای عشق امام غریب ها

وقتی دوای درد دو عالم بدست توست

دیگر نیاز نیست به طب طبیب ها

با دست های خسته و خالی رسیده ام

تا بهره ای به من بدهی از نصیب ها

من از کویر آمدم، از پیش خواهرت

آمد غریبه ای ز دیار حبیب ها

کنج حرم دوباره لبم تشنه می شود

وقتی که می رسد به سرم بوی سیب ها

از تو شنیده ایم روضه ی مولای بی کفن

یک عمر پای مکتب یابن الشبیب ها

"در هر مصیبت و محنی فابک للحسین"

جان می دهیم درغم شیب الخضیب ها...

دلتنگ کربلایم و رخصت بدست توست

مولا تمام دار و ندارم ز هست توست...

... پنجره ای برای درد دل...